Hamstring getob

Verhuizen is een aanslag op je leven. Dat moet je niet te vaak doen, en al helemaal niet drie keer in een jaar. Je kunt beter een ultra lopen, daar ben je minder lang mee bezig en klaar is klaar. Met verhuizen blijf je bezig en kun je toch aardig jezelf overbelasten. Tenslotte gaat ook gewoon het normale leven door. 
Anyway, tussen het klussen door probeer ik hier en daar nog een uurtje te lopen. Zo ook twee weken geleden. En op 8 km kreeg ik plots een soort kramp in mijn hamstring. Ik had net een versnelling gedaan. Ik dacht dat ik een soort hevige kramp had en wandelde terug, beetje masseren en wat rekken. Het voelde beurs en trok door naar mijn bil.
De volgende dag was het weg. Een aantal dagen later trok ik de loopschoenen aan en ging ik met volle zin weg voor een rondje. Mijn hamstring al helemaal vergeten. Dat was een heel kort rondje, 10 minuten later stond ik weer thuis. Na 5 stappen rennen schoot het weer in die hamstring. Dat was ik eigenlijk vergeten maar het was gelijk pas op de plaats. Dat was dus duidelijk geen kramp toen. Na terugdenken ben ik tot de conclusie gekomen dat het een zweepslag is.
Het schoot er plots in, mijn benen/hamstrings zijn een soort overbelast van al het gesjouw en trappen lopen, in vreemde houdingen klussen en lange dagen.
Erna voelt het alsof ik een schop heb gehad. Dat herken ik van ooit lang geleden toen ik  een zweepslag in mijn kuit had.
Hoe dan ook, klote is het wel. Net nu ik weer wat tijd ga krijgen om te trainen en er eigenlijk serieus getraind zou moeten worden. Over 5.5 week is de Hochkonigman – 83 km in de bergen. Dat was al een opgave om daar nog een soort fit voor te raken maar nu wordt het wel heel lastig. Maar goed, er zijn ergere dingen in de wereld en dit gaat over, dat is het goede nieuws.
Als het zo is dat ik het seizoen helemaal bij moet stellen dan is dat zo. Vooralsnog maar even op de fiets. Eergisteren heb ik een poging gedaan om te lopen en dat ging 25 minuten pijnvrij, toen voelde ik het weer.
Dus maar even pas op de plaats en dingen doen op geleide klachten. Ondertussen met de roller masseren. To be continued…..

Posted in Trainingen 2016 | Leave a comment

De alternatieve, eat your heart out Amstel Gold

Verleden jaar reden we de Amstelgold, Mirjam,HJ en ik. Dat was nogal druk en daar houden wij eigenlijk niet zo van.  Nu bleek Bearsport een Alternatieve tocht te organiseren. Inderdaad, de Alternatieve.
Met een max van 1500 deelnemers tov de 15.000 klonk  dit een stuk beter. Fiets je met de AG in Nederlands Limburg, de Alternatieve gaat door Belgisch Limburg.
En zo vertrokken we zaterdagochtend, in alle rust. Er waren een aantal afstanden, wij hadden al besloten dat we onderweg wel zouden kijken. Het regende, weer waar je thuis niet op de fiets zou gaan Zitten. Maar ja, we waren er en fietsen zouden we.
Na een saai lelijk stuk begon het echt, klimmen. Man man, steile klimmen. Ik heb twee bladen dus soms moest ik blijven staan omdat ik anders mijn trappers niet meer rond krijg. Afstappen is geen optie.
De klimmen waren lang en soms behoorlijk steil. Een wezenlijk verschil met de AG.
Zo ook de wegen. Wat goede wegen hebben wij toch in Nederland, en wat een enorm slecht wegdek heeft Belgie toch heel vaak, Ongelooflijk.
Het regende en het is niet meer gestopt. Miezer en soms een fikse bui. Verzopen waren we. Op een gegeven zo koud dat je zelfs met steile klimmen niet meer warm werd. Zo was de beslissing voor een 100 km niet heel Moeilijk. Want ik was koud tot op het bot.
Om in dit weer 160 km te fietsen was geen doen. Gewoon te koud en te nat.
De route was perfect uitgezet, natuurlijk gingen we even verkeerd omdat we aan het kletsen waren. Maar de oplettende rijder kon niet verkeerd rijden.
2 goed verzorgde posten waar nu een vuurkorf niet misplaatst was geweest omdat we allemaal stonden te klappertanden.
Uiteindelijk waren we na 105 km en 1635 hoogtemeters en constant regen weer terug bij het hotel ofwel Tonkie.
De AG reden wij 140 km en 1200 hm. Nu dus aanzienlijk meer hm over een kortere afstand, en zo voelde dat ook.
En vooral een heerlijke tocht die je in rust kan fietsen in plaats van constant heel veel fietsers om je heen. Goed verzorgd en als beloning een bidon bij de finish.
Als ik de keuze zou moeten maken is het simpel, de alternatieve. Rustiger, zwaarder en goed verzorgd. Nu alleen de Belgen nog even de wegen begaanbaar maken, iets minder regen en het feest is compleet.
Gelukkig konden we warm douchen in het hotel om weer gevoel te krijgen in handen en Voeten , die waren zo ongeveer afgestorven.
En gelukkig hadden ze de heerlijke triple Val dieu bier bij de lokale kroeg.
Afzien was het qua weer. De benen deden het best goed met zo weinig km’s in de benen.
Even was ik ongerust, ik heb iets verrekt in mijn hamstring 2 weken geleden en ik kan er niet mee rennen. Met de eerste klim voelde ik het gelijk. Gelukkig viel het mee en leek het minder te worden en kon ik doorfietsen. Deze week nog maar wat fietsen en hopelijk kan ik daarna toch eens echt gaan trainen.

Posted in Fiets Gear en gadgets, Fiets/mtb routes | Tagged , , , | Leave a comment

Giant steps for a woman

Het is wat stil op Runtodream, ongeveer net zo stil als mijn trainingsarbeid. Maar alles met hele goede redenen.
2 grote gebeurtenissen wat de meesten al veel eerder in hun leven doen heb ik afgelopen week gedaan. 24 maart zijn Jeanet en ik getrouwd zoals de meeste al op fb hebben gelezen. En afgelopen woensdag hebben wij de sleutel van ons prachtige huis gekregen en zijn we in 1 dag verhuisd. 2 huishoudens in 1 dag verhuizen, gelukkig met sterke mannen erbij maar ik was totaal kapot. Man wat hebben we gesjouwd!
Een soort bodypump marathon.
Dus vanaf donderdag zijn we met hulp aan het breken en ah verven en maken we lange dagen van 12 tot 14 uur. Maar zeer de moeite waard, het wordt supermooi!
Het betekent dus ook dat ik niet veel tijd neem om te sporten. Te veel andere dingen die nu belangrijker zijn. Dat was voor de grote verhuizing want toen was het inpakken en alles uit elkaar halen. Maar ook nu met al het klussen.
Maar gelukkig schopt jeanet mij toch af en toe naar buiten. Gewoon even een uurtje lopen om te resetten.
En zo ren ik plots in Hoeven en omgeving. Vanuit huis ren ik al snel het dorp uit en na 2 km zit ik in het Panjevaartbos. Een leuk speels bos vol paadjes waar je lekker een uurtje kunt rondrennen in alle rust.
Als ik op de Rucphense Heide wil rennen ben ik er in 10 minuten met de auto. Daar zal ik heel veel km’s gaan maken. Ik ren er nu nog met Maps.me want anders vind ik mijn auto niet meer terug. Er liggen daar ook een aantal mtb routes, aan elkaar geschakeld rond de 45 km. Dat is 10 km fietsen om er te komen.
Nog geen week verhuisd naar Brabant en ik voel mij al enorm thuis. Vanuit hier ben je ook zo op de Brabantse wal of op de Kalmhoutse heide. Ik voorzie nog heel weinig asfalt loopjes.
Giant steps for a woman …… maar ongelooflijk mooie stappen!

Posted in Algemeen, Trainingen 2016 | 2 Comments

Hartslagmeter – Polar of Suunto?

Zonet is de Suunto Spartan Wrist op de markt gekomen. Een gps met hartslagmeter om je pols. Geen band meer om je borst maar gewoon meten aan je pols. Klinkt goed!
Of dat werkt hoor ik verschillende berichten over. Garmin heeft het al en sommige lopers zweren erbij en sommige lopers hebben steeds geen hartslag connectie. Waarschijnlijk heeft het veel te maken met hoe je horloge om je pols past.
Vooralsnog heeft de Suunto dat alleen nog maar bij de sport edition en die vind ik persoonlijk wat minder boeiend omdat daar de hoogte en hoogtemeters minder goed worden gemeten tov de ultra.

Maar wel reden om eens een blog te wijden aan de hartslagmeters. De afgelopen jaren zijn de banden een stuk beter geworden. Waar ik vroeger nog schaafplekken had als ik lang gelopen had met een hsmeter om, merk ik nu niet eens meer dat ik hem om heb. Het materiaal is zacht en comfortabel.
Maar de afgelopen weken loop ik weer eens trouw met een hs meter omdat Laurens zijn schema is gebaseerd op hs.
En dat is soms enorm irritant als ik met de Suunto Spartan loop. Het duurt altijd even voor hij hem stabiel heeft gevonden. De eerste 1.5 km zou ik anders een hs van 200 hebben. 
Daarna heeft hij hem gevonden en vervolgens zitten er steeds periodes in dat hij een soort op hol slaat. Hij raakt hem even kwijt en vind hem weer alleen dan is het niet reëel.
Normaal zal het mij boeien maar als ik dan bv minuten een hs van boven de 164 moet hebben is het wel handig om te zien dat ik daar ongeveer zit als ik interval doe.
Ik maak hem nat, heb de band strakker gezet maar dat maakt geen verschil. Die periodes zitten bijna in ieder loopje met de Suunto.
Dus ben ik gaan uitproberen wanneer ik de M400 Polar hsmeter omdoe of de hs ook zo heen en weer fiets.
Conclusie is simpel, nee dus. De Polar vindt mijn hs snel blijft vervolgens de hele training stabiel. Geen uitschieters boven de 200. Gewoon constant de actuele hs in beeld.
Dus loop ik alle trainingen op asfalt met de Polar en in de bergen en de trails met de Suunto.
Bij navraag Suunto bezitters hoor ik van meerdere lopers hetzelfde probleem. Hs meting is soms instabiel.
Meerdere ervaringen van Polar of Suunto gebruikers??

Overigens kun je hier het unboxing filmpje van de Suunto Spartan Wrist zien, uiteraard gemaakt door DC Rainmaker.

Posted in Geen categorie | 2 Comments

Maps.me – altijd een kaart bij je!

Toen ik in Februari in Polen was zaten we in een erg afgelegen gebied. Als je wilde lopen waren er wel kaarten van de omgeving beschikbaar maar veel paden in het bos stonden niet op de kaart. 
Een collega tipte mij over de app Maps.me
Sindsdien gebruik ik deze met heel veel plezier. Wat een enorme handige app.
Je kunt kaarten downloaden van het gebied waar je bent. Als je hem aanzet vraagt hij gelijk of hij dat moet doen. Vervolgens kun je off line die kaart gebruiken en zie je waar je bent middels een stip. Je kunt markeren waar je begin punt is zodat je makkelijk je weg terug vindt. Je kunt ook van a naar b via navigatie maar dan neemt hij wel de weg route.
Maar zelfs dan, je ziet alle lijntjes in het bos en kunt dus afwijken met het kaartje.
Een enorme handige app! Vooral omdat alles off line is en dat is in het buitenland erg handig.
Niet onbelangrijk, de app is gratis!
Ook met city trips of reizen erg handig. Even doorklikken voor meer info.

Je kunt hem hier downloaden.

Continue reading

Posted in Apps IPhone | Tagged , , | 1 Comment

Sportfocus 040 en uit mijn luie comfort zone?

Er is maar matigjes getraind het afgelopen half jaar. En dat is merkbaar.
Merkbaar in meerdere dingen. Ik loop stroefjes, mijn hartslag is hoger bij een rustig loopje. Zo hier en daar wat pijntjes. Gewoon een matig getraind lijf die eigenlijk een prikkel nodig heeft misschien.
Dat ik niet zo veel getraind heb is niet heel gek. Het is druk met heel veel andere dingen geweest. Of beter, dat is het nog steeds. Over 2,5 week krijgen we de sleutel van ons nieuwe huis. Dus veel tijd wordt opgeslokt door woonboulevards, inpakken en andere dingen die nu belangrijk zijn.
Dus ik train wel, fiets wat, loop wat en bodypump wat maar allemaal tussen de bedrijven door en vooral niet lang.
Dat is ook allemaal niet erg, ik ben in het begin het jaar vaak ondertraind , uitgerust en met wat extra spek. Alleen is de winterslaap dit keer iets langer dan normaal. 
Dus om in deze drukke tijden toch nog wat motivatie en vooral structuur te vinden helpt Laurens van Sportfocus 040 mij met een persoonlijk schema gebaseerd op hartslag zones gebaseerd op een sporttest.
Nu weet de lezer van Runtodream dat ik niet heel erg ben van de schemas.
Dat weet ook Laurens als geen ander dus heeft hij drie trainingen gemaakt per week. Met tempo’s en een rustig loopje. Verplicht twee rustdagen en ernaast kan ik nog fietsen, krachttraining doen en een loopje als ik wil.
Dat klinkt wel als iets waar ik mee kan of op zijn minst een poging wagen om het luie lijf weer in beweging te krijgen.
Dus enthousiast ging ik het eerste loopje doen deze week. Tempo’s van minuten met een hs van 170 max. Man ik was volledig naar de klote, kwam de laatste sessie niet meer vooruit leek wel. En dan die herhalingen. Dat je zo kapot bent dat je denkt dat je toch al 4 x de sessie gedaan hebt maar het er pas drie waren.
Vandaag was het plan een dl van 90 minuten met een lage hs. 137-143. Dat was ook nog wel een dingetje. Want ik zit zo op 145 en het eronder krijgen is niet zo makkelijk.
Ik kreeg een flashback van het dreamteam. Toen moest ik lopen met hs zones dat ik bijna moest wandelen. Zo voelde het vandaag ook ongeveer.
Maar goed, het zegt genoeg over mijn getraindheid, er is een hoop te verbeteren komende 2 maanden. Als daar dan de basis weer een beetje gelegd wordt dan ren ik ergens in mei weer als een jonge hinde in de bergen. En daar gaat het uiteindelijk om.
Hier vindt je trouwens alle info over Focus040. Zeker de moeite waard om eens een sporttest te doen en gericht te zien waar je sterke en zwakke punten liggen. Daarmee kun je specifieker trainen. Less is more!
Natuurlijk niet zo less als ik het laatste half jaar, maar toch.

Posted in Trainingen 2016 | Leave a comment

Buiten spelen in het Teutenburgerwoud

Tonkietime – Vrijdag en zaterdag was het weer tijd voor wat getrain met Mirjam.
Na wat lezen kwamen we uit bij een deel van het Teutenburgerwoud waar we in ieder geval hoogtemeters konden maken.
Standplaats – Kempen. Op internet hadden we een mbt route gevonden van 50 km en 1000 hm. Dat klonk goed voor de eerste hm van het seizoen.
File in de gps en off we go. Het eerste deel leek wat saai door een paar dorpjes maar toch kwamen we al snel in het bos uit. En vanaf daar was het max genieten. En afzien. Lange klimmen en altijd korte afdalingen zoals het lijkt.
We hadden gezien dat we uiteindelijk uit zouden komen bij het Hermannsdenkmal (“Hermannsmonument”)  Dit kolossale beeld (totaalhoogte van ruim 53 meter) verwijst naar de Slag bij het Teutoburgerwoud en het verhaal van Hermann (Arminius), die gezien kan worden als een der eerste grondleggers van een verenigd Germaans rijk. 
En inderdaad, na een laatste fikse klim kwamen we uit bij Hermann , die volgens ons overigens gay is, maar dat ter zijde.
Een enorm beeld met een mooi uitzicht. En koffietijd! Helaas was alles dicht. Dan maar verder en in het eerste de beste dorp koffie. Toen we op een kruising stonden in het bos na een lang stuk zwoegen kwam er een andere mbt-er en vroeg waar we heen moesten. We vertelden hem dat we een route aan het doen waren en uiteindelijk in Kempen moesten uitkomen.
Hij fietste wel mee en wist veel betere paadjes. De volgende 25 km scheurden we achter onze vriend aan en inderdaad, geweldig! Singletracks, mooie klimmen en geen meter asfalt, Hij kende ieder paadje. Ondertussen gingen wij langzaam kapot, geen koffie maar klimmen en de benen liepen langzaam leeg.


Desalniettemin was het echt super en kwamen we leeg maar tevreden aan bij Tonkie na 56 km en 1120 hm. Eindelijk koffie!

Zaterdag loopspullen aan en hobbelen. We hadden van de boer gehoord dat via een stukje weg een pad liep naar de bergtop Velmerstot, met 441 meter de hoogste berg van het Teutoburgerwald. En inderdaad, we vonden overal trails en via het Velmerstot zijn we gaan zwerven op zoek naar de Externsteine. Vijf merkwaardig gevormde, door trappen toegankelijke, zandsteenrotsen van 30 tot 40 meter hoog.


Een heerlijke middag zwerven over mooie trails. Het leverde 22 km en 700 hm op.
Twee leuke dagen trainen op de mbt en trailend.
Genieten, wat een tof gebied.
Voor de bierliefhebbers, in Detmold heeft men een brouwerij met lokaal bier.
De moeite waard om een lokale brauerei in te stappen en wat te eten onder het genot van een Detmold Weisse of Detmold Landbier.

Posted in Reizen, Trainingen 2016 | Tagged , , | Leave a comment

Het seizoen 2017 – UTMR en EMI

Ondanks dat ik niet zo heel veel doe qua lopen zijn er plannen genoeg.
Want natuurlijk denk ik na wat ik wil in 2017. Traditie getrouw kies ik een mooie wedstrijd uit die uiteindelijk het hoofddoel wordt van het jaar.
Aangezien de inschrijvingen allemaal al vroeg beginnen was het tijd om daar een keus in te maken.
In 2016 liep ik een van de mooiste races die ik ooit liep. De UTMR. Een prachtige tocht over de route Monte Rosa in Zwitserland. En niet te vergeten, een van de best georganiseerde races die ik liep. Wat ook haast niet anders kan met een race director die Lizzy Hawker heet.
Verleden jaar was het 116 km en 8300 hoogtemeters. Dit jaar is er een wedstrijd bijgekomen. Dat had Lizzy al aangekondigd.
Een 100 mijler. 170 km en 11200 hoogtemeters.
Dat is nogal een kluif en zeker op dat terrein. Lange klimmen en afdalingen en stukken technisch terrein.
Maar een mooie uitdaging voor 2017. Bovendien is de timing wel goed, 6 september.
Voorlopig zit ik nog in dozen en de verhuismodus en zal de rust pas weer terug keren eind April. Dan is er pas tijd en rust om serieus te gaan trainen.
Het tweede project van 2017 wat hoog op de lijst staat is de EMI. 90 km en rond de 9000 hk over Alke paadjes. Hoe lang ik daarover ga doen is bijzaak. Maar die wil ik finishen en dat is niet makkelijk als je zelf je route moet vinden met een kaart.
Twee mooie projecten voor 2017. Uitdagend, kleinschalig en vooral een prachtig gebied.
Meer hoeft dat niet te zijn!
Overigens is dit een wedstrijd , de UTMR, waar het vrouwengehalte hoog is. Lizzy stimuleert deelname van vrouwen.

Posted in Voorbeschouwingen Wedstrijden | Tagged , , , | Leave a comment