Train hard – eat well and be the best version of you

ik heb al eerder wat geschreven over eetstoornissen bij sporters en dan met name bij vrouwen. Maar ook bij mannen komt het regelmatig voor. Anorexia athletica.
Iets wat toch best veel voorkomt maar waar niemand het over heeft. Om mij heen zie ik genoeg hardlopers die een eetstoornis hebben. Veel vrouwen menstrueren niet meer, wat men dan ook wel vrij normaal vindt want dat is wel makkelijk. image
Dat is niet normaal, het betekent dat je lichaam te weinig oestrogeen aanmaakt en dat heeft gevolgen. Hier kun je lezen wat onderzoek uitwijst.
Ik las een stukje geschreven door een topsportster uit Amerika, Sarah Crouch. Ze slaat precies de spijker op zijn kop. Al die broodmagere atleten zijn geen voorbeeld. Je wordt er misschien iets sneller van maar in the end lever je je gezondheid in.
Dat stukje lees je hier.
Regelmatig zeggen mensen tegen mij dat ik er niet uitzie als een ultraloopster. Maar wat is de definitie van hoe je er uitziet al iemand die lange afstanden loopt? Blijkbaar zijn dat gratenbalen, want dat is wat mensen zien.
imageIk eet normaal, sterker nog, ik ben een lekkerbek maar eet wel gezond. Ik hou van speciaal biertjes en geniet er intens van, zowel voor als na een wedstrijd. Lekker eten en drinken is een van de leuke dingen van het leven, ontzeg het jezelf niet.
Ik menstrueer, en ben niet broodmager en zo hoort het te zijn. Sporten hoort je gezond te maken/houden en je niet uit te teren zodat je straks als je 50 bent je broze botten breekt bij ieder wissewasje omdat je met hardlopen jezelf schade hebt toegebracht door jezelf uit te hongeren.
En als je een beetje spek hebt hier of daar, weet dat vet je warm houd. Op de lange ultras kan dan net genoeg zijn om wel of niet de finish te halen.
Emilie Forsberg heeft er nog een goede blog aangewijd. Mooie sterke gespierde vrouw die wat mij betreft een ideaal lijf heeft en een voorbeeld is voor vele! Dat lees je hier.
Een stukje uit die blog van Emilie lees je hieronder, ik had het niet beter kunnen zeggen!

For me I see my own recipe to become the best athlete I can become like this:Eat what you want. But learn a little about nutrition that will make you eat sustainable and healthy! image
Be aware of how much you train, for me if I don´t train as many hours for some weeks, I probably shouldn´t eat 3 cinnamon buns after the dinner, maybe 1 is enough.
Train good!
Push yourself hard every now and then.
Recover.
Feed your soul
Don’t´t read “weight loss, get these abs, how you get this skinny” articles.
Love your hips, breasts, butt and belly. The fat keeps you warm. And healthy.

 

Posted in Hardloop Gear en Gadgets, Hardlopen Medisch, Voeding | Tagged , , , | Leave a comment

Een poging om Attaviros mountain op te klimmen

Rhodos heeft bergen, niet heel hoog allemaal maar na wat research vond ik toch wel wat opties om te trailen op het eiland. image
Zo is de hoogste berg van het eiland 1215 meter, mount Attaviros. Als je die klim maakt kun je dus 800 hm maken, niet gek. Nu is deze tijd niet heel handig om te lopen. Erg heet en vooral midden op het eiland totaal windstil.
De berg is kaal en ligt pal in de zon, maar ik wilde toch een poging wagen. Ik had na wat speurwerk op internet wat info gevonden. Er zou een soort pad zijn. Alleen voor zeer geoefende wandelaars. Er zouden trapjes zijn om over een hek te klimmen en dodelijke elektriciteits draden. Vaag verhaal. Het andere korte stukje  had het over geen wandelpad en absoluut niet in je eentje gaan.
imageIn de vroege morgen ben ik naar Embonas gereden.
Uitdaging 1 was een pad vinden waar ik naar boven kon. Met behulp van een griek, zijn mobiele telefoon en google maps vonden we een soort pad op de kaart. Ik was in de buurt, maar kon toch het pad niet vinden. Toevallig liep er een griek waar ik aan vroeg of hij een idee had. Bingo!
Zijn zoon had twee jaar geleden een poging gewaagd. Na wat uitleg , na de dirtroad dwars door de wijnvelden en dan tussen de twee flanken je pad zien te vinden, klimmen en klauteren. Ik vroeg hem nog of er een rondje te lopen was. image

Hij vertelde dat het geen optie was omdat het vol stond met struiken met stekels.

Dus adviseerde om dat niet te doen, zeker niet met mijn korte broek aan.
Met een rugzak vol water volgde ik een pad. Er kwam een afslag naar links en ik stond in de wijnvelden. Nergens een pad, dus dwars door de wijnvelden recht omhoog. Ik kwam bij een hek, vrij hoog. Daar kwam ik niet zomaar overheen. Hier zou dan ergens een trapje moeten zijn. Ik ben het hek afgelopen en verdomd, een hekje wat ervoor zorgde dat ik over dat hek kon klimmen.
imageToen begon de uitdaging, in een veld met bosjes en stekels kwam ik uiteindelijk in een rots gedeelte, veel losse stenen. Een stap omhoog en je glijdt weer een halve stap terug. Veel distels ertussen. Ik had mijn Nike Pegasus aan, niet handig. Als je afvraagt waarom je trailschoenen hebt, loop zoiets op wegschoenen, dan weet je het weer. De distels komen door je schoenen en je stapt een soort naast je schoenen omdat de stof veels te veel meerekt. Een paar stokken was ook erg handig geweest, maar goed, die had ik niet.

Een pad was nergens, ik had het gevoel dat hier sinds de middeleeuwen niemand meer had gelopen.
Zo klom ik omhoog, regelmatig op handen en voeten. Ondertussen was het al bloedheet.image
Soms een hoop herrie van berggeiten die zich rot schrokken van mij. Ik klauter en klim en kom steeds hoger. Uiteindelijk dwaal ik teveel af naar rechts en kom een soort aan de andere kant uit. Ik draai nog om de rotsgedeelte en zie dat het nog een hele klim gaat worden. Nog een 300 hm in de volle zon.
Daar besloot ik om terug te gaan. Te warm, niet de goede schoenen en ondertussen overal stekels in mijn schoenen en benen.
Maar een geweldig mooi stuk, prachtige uitzichten en een tof tochtje. Op 900 meter heb ik de afdaling ingezet. Met een mooi voornemen, i be back. Ik weet nu hoe ik naar boven kom. In januari ben ik er weer en ga ik wat trailtjes doen als de temperatuur wat beter is.
De afdaling was een soort Hilarisch. Glijden door stenenvelden en ondertussen de stekels ontwijken. Het laatste deel vond ik overigens nog wel een dirtroad. Dat maakt het eerste deel een stuk beter begaanbaar.

Mount Attaviros – tot in Januari!

Posted in Reizen, Trailrunning, Trainingen 2016 | Tagged , , , | Leave a comment

Gelezen – de ontdekking van Dafne / Kees Sluys

De cover en de titel zorgt ervoor dat dit boek je aandacht trekt. Dafne Schippers is hot. Maar schijn bedriegt, want de ontdekking van Dafne is maar een verhaal in dit boek vol verhalen over atletiekhelden die Nederland heeft gehad of nog heeft. image

Namen waar ik nog nooit van gehoord had. Jan Brasser, Tinus Osendarp, Wilma van den Berg. Maar ook namen die ik wel ken, Rutger Smith, Ellen van Lange, Jos Hermens en natuurlijk Dafne. Mooie geschiedenisverhalen.

Als je van Atletiek houdt de moeite waard om te lezen. Persoonlijk ben ik  niet zo van de cijfertjes maar de geschiedenisverhalen hou ik dan weer wel van. Zoals de beste sprinter van Nederland, Tinus Osendorp, fout was in de oorlog. Leuk boek om te lezen, vooral een mooi stukje atletiek geschiedenis van ons land.

 

Posted in Hardloop boeken, Sport Boeken en Films | Tagged , , , , , , , , , | Leave a comment

De Filerimosheuvel oprennen – de vriend Der Eenzaamheid

imageIn het voorjaar zijn mijn zus, zwager en neefje geemigreerd naar Griekenland , Rhodos om precies te zijn. Dus het plan was om in mijn twee weken vakantie een paar dagen op familiebezoek te gaan. Te lang geleden alweer! Dus vertoef ik klein weekje bij de family. Erg fijn om ze weer te zien!

Behalve bijkletsen, strand, eten en drinken moet er ook nog iets getraind worden ondanks de warmte. Vanuit hun huis zie je de heuvel van Filerimos liggen, met er bovenop een groot kruis. Dat leek mij een mooi doel, asfalt dat dan weer wel maar wel een weg waar je veel wind vangt en dat is wel lekker als het 33 tot 36 graden is.

Mijn zus heeft mij gedropd aan het begin van de weg naar boven. Rugzakje op met water en weg was ik. Doel was blijven rennen, 5 km en bijna 300 hm. image
imageEen paar stukjes fiks steil en wat stukken vals plat. Na 37 minuten was ik boven. Maximale hartslag 177, dat is best hoog! Boven nog even genoten van het uitzicht om vervolgens de afdaling in te zetten. Er waren nog twee Nederlanders die mij een lift naar beneden wilden geven, lief maar he, afdalen is the best part!

Nu vond ik onderweg een padje, dus toch even uitgeprobeerd. Er loopt dus een trail maar die wordt zo weinig gelopen (lees niet) dat het een soort overwoekerd is. Ik heb er een stukje van gedaan maar
toch maar voor de weg gekozen omdat het verdere pad niet te vinden was. Totaal 10,4 km gelopen – komende week kijken of ik de hoogste berg hier nog op kan rennen. Mount Ataviros – 1216 meter hoog.

imageFilerimos betekent “vriend der eenzaamheid”. image

De heuvel heeft deze naam sinds de Middeleeuwen, toen zich hier een kluizenaar vestigde. Je bent na ongeveer 4 km boven daarna is er een pad, de weg van Golgotha. Om de paar meter staat hier een zuil met een plaat van Jezus met kruis en een stuk bijbeltekst. Al wandelend langs de prenten wordt je zo het verhaal van Jezus op weg naar zijn kruisiging op Golgotha verteld. Vervolgens eindigt deze bij het enorme kruis.

Posted in Reizen, Trainingen, Trainingen 2016 | Leave a comment

Het lustrum van de wandeltochten – dit keer Massif du Chablais

imageHet was alweer de 5 keer dat ik met Nico een groep wandelaars door de bergen gids.

Wat ooit begon met een vraag om hulp is uitgegroeid tot een kleine traditie. Iets wat Nico en ik vooral met veel plezier doen.image
De vorige edities waren steeds huttentochten. Dit keer hadden we gekozen voor een andere optie. Wandelingen vanuit het leukste trailhotel in Frankrijk – hotel Esprit Montagne.
4 wandeltochten die wij met zorg hadden uitgezet met hulp van Alke. Alles hadden we verkend en onze conclusie was dat het 4 hele afwisselende routes waren.

imageOmdat op dag 1 het weer het beste zou worden de komende dagen hadden we gekozen om Cornette de Bise op die dag te doen. Ik heb 3 wandelaars meegenomen via de lastige rotsige kant en Nico de rest via het wat betere kant. image
We zouden elkaar weer zien  voor de lunch op de top op 2432 meter. Een prachtig uitzicht op de top was de beloning. Niet iedereen haalde het naar de top maar desondanks voor iedereen een mooie dag.
les Cornette de Bise – 1290 hm / 12 km.

imageDag twee werd het rondje Mont de Grange. Een mooie lange klim in regenachtig mistig weer. Rotsig en een mooi groen bos wat overgaat in groene velden op de top. Met een koffie stop in de hut kon iedereen weer warm worden. image
Ik pakte met Didier nog even de top mee om via een omweg weer bij de groep aan te sluiten.
Mont de Grange – 1230 hm / 16 km.

imageDag drie is mijn favoriete rondje, Col de Bise.
Het weer was afwisselend mist en zon. Maar toen we na een klim van 650 hm boven waren trok het open. We mochten genieten van hele groepen steenbokken.
image
De km’s over de kam was voor sommige nogal een uitdaging maar de route was zo mooi dat men dat snel weer vergat. Via het lac Darbon nog een klimmetje om weer af te dalen naar de geitenboederij.
Col De Bise – 1000 hm/ 12 km.

Dag vier was het weer stralend weer ondanks dat het kouder was. Roc de  Taveneuse.

imageHet gebied stond vol bloemen! Een klim van 700 meter en voor mij en Didier nog een extra 200 meter naar het kruis van Pic De La Corne. image
Door een bossig gebied om uiteindelijk via de flank uit te komen bij Lac de Taveneuse. Een technische lange afdaling zorgde uiteindelijk voor een mooie laatste wandeldag.
Roc De Taveneuse – 1415 hm /13.5 km

image4 hele afwisselende mooie wandelingen. Heerlijk Eten en slapen in hotel Esprit Montagne, eigenlijk was het voor iedereen een hele goede constructie. Bijkomend voordeel was dat de mensen die wat minder liepen of een rustdag wilden dat zo konden regelen. Wij kennen de routes goed om ook shortcuts te kunnen nemen.
Er liggen daar nog heel veel routes die wij willen lopen dus het zou zomaar kunnen dat het volgend jaar weer de uitval basis wordt voor de zesde editie.

Voor mij was het een perfecte trainingsweek. Ik ren regelmatig heen en weer om hier en daar een hand uit te steken. Doe wat topjes aan met de betere lopers uit de groep.imageimage

En ik heb twee dagen voor de wandelingen ook nog twee dagen getraind. Oh ja, en op de race fiets Col de Bassachaux. image

Totaal 81 km en 7000 hm hardlopend en 800 hm en 35 km op de fiets. Komende drie weken wat onderhoud en dan knallen op de UTMR!

Posted in Reizen, Trailrunning, Trainingen, Trainingen 2016 | Tagged , , , | Leave a comment

Ultra trail Monte Rosa – enorm veel zin in!

imageLizzy Hawker, de nieuwe generatie trailers kent haar misschien niet. Maar zij was toch wel de vrouw die een inspiratie was/is voor mij toen ik ergens begon met trailen. Een bijzondere en bescheiden sportvrouw die veel gewonnen heeft. image
Ze won de UTMB een aantal keer, haar trainingen daarvoor deed ze in Zwitserland, rond de Monte Rosa. Daar is het idee geboren om hier een wedstrijd te organiseren. Verleden jaar was de test, een drie daagse etappe loop. Dit jaar is de echte wedstrijd. Wederom een etappe loop maar ook een ultra, 116 km en 7500 hoogtemeters. Dit schrijft Lizzy Hawker erover -
Wild spaces, numerous 4000m mountains in every direction, and non-busy trails – this is where I chose to train for UTMB and other races. This is the format I trained in – going around Monte Rosa in two long back-to-back days, staying with my friends in villages and refugios along the way. It’s a tough trail, high and technical in many places – and prior mountain running experiences is needed – but so beautiful.While I was running these trails I thought “this is the race I would really like to run”. It didn’t exist so we have created it for you to enjoy. The full route (from 2017) is tougher than UTMB. As a one-stage race it is a serious challenge – brutal, beautiful and  Brilliant. The Monte Rosa does not stand alone however. The Zermatt region is host to 38 4000m mountains including, of course, the iconic Matterhorn. Wherever you are along the route of the UTMR these beautiful mountains will be above you, beside you, behind you and ahead of you.
imageNu 4 weken voor de wedstrijd heb ik toch nog een startnummer kunnen krijgen en mag ik aan deze eerste editie meedoen. Ik wilde graag nog een mooie race doen om het seizoen af te sluiten. Ik denk niet dat ze mooier worden.
De start is in Cervinio -Italie en de finish in Grachen – Zwitserland. Het is een race van A naar B, dus geen ronde. Een wedstrijd op hoogte en technisch. Je tikt een aantal keer bijna de 3000 meter aan . Tijdslimiet is 30 uur.
Opvallend is hoe professioneel de site is. Je kunt je ook niet zomaar inschrijven. Men wil een cv en aan de hand van dat beslist men of je mee mag doen. Vooral omdat het hoog alpine gebied is wil men niet zomaar trailers aan de start hebben maar moet je echt ervaring hebben. Zowel in ultras als in lopen in de nacht. image
Ik heb er enorm veel zin in! Hopelijk kan ik Lizzy, de race director, ook nog de hand schudden.
3 September is de start. De komende weken een beetje de conditie onderhouden en dat lukt wel want komende week ga ik wandelaars door het massif Chablais begeleiden.
Wordt vervolgd.

Posted in Trailrunning, Voorbeschouwingen Wedstrijden | Tagged , , , , , , | 2 Comments

Unbroken op Netflix (over olympische atleet Louis Zamperini)

Deze film stond nog op mijn lijstje en nu zag ik hem ineens voorbij komen op Netflix. Unbroken. De film is gebaseerd op het boek Unbroken: A World War II Story of Survival, Resilience, and Redemption van Laura Hillenbrand, een waargebeurd verhaal over de Olympische atleet Louis Zamperini tijdens de Tweede Wereldoorlog. Een hardloper op de spelen die uiteindelijk een oorlogsheld wordt.

Ik vond het wel de moeite waard om te zien. Hieronder zie je de trailer. Heb je netflix, avondje film kijken dan.

Posted in Films, Sport Boeken en Films | Tagged , , | Leave a comment

De Suunto Spartan Ultra – nog even geduld

De afgelopen maanden werd er druk gespeculeerd over een nieuwe Suunto.image
Uiteindelijk heeft Suunto bekend gemaakt dat de Spartan Ultra op de markt gaat komen. Er werd nog weinig info gegeven over de specificaties van de gps.
Ondertussen weten we meer en is de Spartan Ultra te bestellen. Alleen moet je nog even geduld hebben. Aanvankelijk zou hij 1 augustus op de markt komen maar dat is nu verlengd naar 15 augustus. De lancering gaat wereldwijd gelijk worden. Mooie staaltje pr van Suunto.
De Spartan is een nieuw lid in de gps familie. De Ambit heeft nog een blokje in het horloge voor het ontvangst. Dat is weg in de Spartan.
Bovendien heeft de Spartan een touchscreen en maar drie knoppen ipv 5.
imageDe batterijduur is verbeterd, erg aangenaam! Nu 26 uur en met 60 seconden interval zelfs 60 uur.
De Spartan is ook geschikt voor multisporters zoals triatleten. Je kunt 80 sporten uitkiezen en er zijn veel meer schermen dan op de ambit. Alle specs kun je hier uitgebreid lezen. Maar een review volgt zeker in de toekomst.
Hoe dan ook, er is een hoop te ontdekken op de Spartan. Nog een paar weken wachten en dan ga ik er eens mee spelen. Voor de verandering heb ik nu eens gekozen voor een witte Suunto. Wil je hem nog voorbestellen, dat kan hier.

Posted in Gps Sport Horloges Getest en info, Suunto Ambit | Tagged , , | Leave a comment