Hollen en stil staan in Hiroshima

Hiroshima, de stad die iedereen kent van de eerste atoombom aanval ter wereld.
6 augustus 1945 koos Amerika Hiroshima om een atoombom neer te gooien. 580 meter boven de stad ontplofte de bom. De verwoesting was enorm.
De stad werd zowat weggevaagd, in totaal lieten 280.000 mensen het leven, ongelooflijk.
Een dag in deze stad was er een van hollen en stil staan.image
imageVanochtend begon de dag met hollen, er zijn namelijk 2 running courses in de stad, the castle running route en the river running route. Vanuit het hotel met de kaart op weg naar het kasteel is niet heel lastig.
Het kasteel van Hiroshima werd verwoest door de atoombom, maar men heeft in 1958 een replica gemaakt en daar loopt een leuk rondje park omheen. Het rondje is 1.5 km. Als je een stukje doorloopt kom je bij de rivier en daar loopt een mooi wandel/fietspad langs de rivier. imageHier staan keurig bordjes omdat men hier ook kan hardlopen. Een rondje van 6 km. Er zijn nogal wat bruggen maar daar heeft men steeds een weggetje onder de brug voor gemaakt. Dus je kunt je 6 km rennen zonder te hoeven stoppen voor stoplichten. Mooie uitzichten op de brede rivier, de Honkawa. Leuk is ook dat je hier van alles tegen komt. Hardlopers met mondkapjes voor, speedwalkers, wandelaars, fietsers en zelfs een racefietser. Iedereen knikt vriendelijk en ik knik vriendelijk terug. Aan de andere kant van de rivier staan zelfs bordjes om de 200 meter, kun je ook nog interval doen.
Met de zon op mijn hoofd liep ik totaal ontspannen 11.5 km. Een mooi rondje!image
In de middag gaan we naar het Peace Memorial Park, ofwel het vredespark. Het park werd aangelegd ter herinnering aan de imageverwoesting van de stad door de atoombom. Het is indrukwekkend. Het staat vol met monumenten. Ontroerend is het verhaal van Sasaki Sadako, Een meisje die de aanslag overleefde maar leukemie kreeg op 11 jarige leeftijd.
imageZe dacht dat ze zou genezen als ze 1000 kraanvogels van papier zou vouwen. De kraanvogel staat voor lang leven en geluk. Ze haalde het niet. Daarna zijn kinderen in Japan verder gegaan met kraanvogels vouwen en tot op de dag van vandaag gebeurt dat nog steeds. Het peace childerens monument , een meisje met uitgestrekte handen waarboven een kraanvogel vliegt, is aan haar gewijd Daar zie je constant imageklassen met kinderen die kraanvogels komen brengen.
Terwijl wij daar stonden was er een klas aan het bidden, begon men te zingen en hingen 3 kinderen alle zelf gevouwen kraanvogels op. De tranen liepen over mijn wangen. Indrukwekkend, om stil van te worden.
imageDe Dome of de Koepel restanten zijn nog de enige overblijfselen van de verwoesting en het symbool van de stad. Dit gebouw is het enige dat nog enigszins is blijven staan. (werelderfgoed van de UNESCO)image
Uiteraard heb ik de bel van de vrede laten slaan……

Het museum is ook iets om stil van te worden. Alle beelden, de stad, de spullen die ze nog gevonden hebben, alles op foto, film en in echte spullen maakt het ontzettend confronterend.
Ik vond het ontzettend heftig om dit allemaal zo te zien en te voelen. Het park is zo imagegemaakt dat je opgenomen wordt in het geheel. Samen met mij waren er behoorlijk wat mensen hun tranen aan het wegvegen. Het is een mix van emoties. Van triestheid wat de mens elkaar toch kan aandoen maar ook mooi om al die kinderen daar te zien met een mooie toekomst voor zich. Hiroshima, indrukwekkend door de geschiedenis maar tegelijkertijd een dynamische stad.
Wat mij betreft een must see als je in Japan bent, simpelweg omdat de atoombommen ( Nagasaki was de tweede stad) een grote stempel op de geschiedenis van Japan heeft gedrukt.

Posted in Reizen | Leave a comment

Hardlopen in Nagano, de stad van de olympische spelen

imageOndertussen heb ik al een week niet gelopen en dus tijd om een rondje te rennen. Dat had in Tokyo gekund maar daar had ik niet zo veel zin in. Bovendien heeft mijn lijf altijd wat last van lang vliegen dus erg veel zin had ik er niet in. We wandelen zoveel dat dat ook trainen is, en man man wat krijg je daar pijn van in je voeten. Maar gisteren hebben we de trein naar Nagano genomen. Die stad is bekend om de Winterspelen van 1998. Het ligt in een groot dal en is omringd door bergen, en dan begint het plots te kriebelen. imageEerst gisteren een tripje naar de snowmonkeys, die apen gaan in een warmwaterbron badderen als het koud is, te schattig. Nu is het hier mooi lenteweer dus erg veel hoop hadden we niet op apen in bad. Maar er was toch een koukleum die erin ging. En verder was er imagegenoeg vermaak van alle andere apen die daar zitten. Vanochtend vroeg de wekker gezet om een klein uurtje te rennen voor we weer op de trein stapten. Ik had op de kaart gezien dat er een rivier loopt aan de rand van de stad. In Nagano staat de grote Zenko-ji tempel, die trekt ieder jaar 1 miljoen pelgrims. Als ik langs het water zou lopen, zou ik aan het eind de stad een stukje moeten doorkruisen en dan bij de tempel uitkomen. Dus met de kaart in mijn hand ging ik imagepad, toch nog wel aardig aangekleed omdat het nog fris is in de ochtend. Eerst naar het water, dat leverde aardig wat stops op. Er is namelijk geen Japanner die door rood licht loopt, dus laat ik het ook maar niet doen. Bij het water vond ik een mooi pad en al knikkend groette ik de Japanners die daar wandelden terug. Ergens kon ik niet meer verder en vond ik een smal pad door een wijk. Uiteindelijk kwam ik op de weg richting de tempel. Een lekkere klim naar boven en ik was bij de tempel. imageDaar was het al best druk in de vroege ochtend. Terwijl anderen mediteren, was ik met mijn eigen meditatie bezig. Rennen door de tuinen die de tempel omringen. Was in Tokyo de bloesem net uitgebloeid, hier staat alles vol in bloei, imageprachtig. In de morgen is de geur van de bloemen extra sterk. Een aardige Japanner wilde nog een foto van me maken en nadat ik even zen op een steen had gezeten moest ik opschieten om op tijd terug te zijn voor ontbijt, de douche en de trein. Een prachtig rondje Nagano, een uurtje. Het voelde aanvankelijk heel stijf, na een paar km ging het beter. Als het een beetje meezit ga ik morgen de oude Nakasendoweg eerst wandelen en dan terug rennen. Een weg tussen 2 dorpen die 8.5 km lang is en rond de 700 hoogtemeters.

Posted in Reizen, Trainingen 2014 | Leave a comment

東京都, Tōkyō-to en jarig zijn

Reislustig als ik ben ga ik niet alleen naar Japan om een wedstrijd te lopen. Ik ben altijd goed in combinaties maken. Een reis combineren met een mooie wedstrijd. Zo ook nu, de UTMF is geweldig en stond al sinds de eerste editie op mijn wishlist. Japan staat al lang op mijn wishlijst qua reizen dus daarom ben ik nu 3 weken aan het zwerven door Japan.  Met een Japan railway ticket op zak kun je met alle treinen het land door.
imageFirst stop, Tokyo. Een stad met 13.2 miljoen inwoners. Het heeft wel overeenkomsten met Rotterdam, ok iets kleiner. Maar ook Tokyo is plat gebombardeerd in de tweede Wereldoorlog, ligt aan het water en heeft een stadsmarathon. Een stad die enorm is maar toch rust uitstraalt hoe raar het ook klinkt. Het metro en trein systeem is enorm en zo efficiënt dat er verhoudingsgewijs weinig verkeer in de stad is. De mensen hebben discipline waar wij wat van kunnen leren om het een leven aangenamer te maken. imageBovendien zijn de Japanners enorm aardig en behulpzaam. En er is werkelijk geen stad in de wereld die ik zo schoon heb gezien als Tokyo. Niemand gooit iets op straat, alle treinen en metro’s zijn schoon en heel.
Een Japans bed, lees op de vloer slapen en stoelen op de grond is even wennen. Maar dat zal wel aan de leeftijd liggen.Ik zit nu eenmaal niet zo prettig als ik in kleermakerszit zit.
De stad heeft 23 wijken en overal is het anders. Zo hebben we 3 dagen door de stad geworven. De vismarkt bezocht, de grootste van de wereld, 1700 kramen en 450 soorten vis. Daar mag je als toerist alleen na 9 uur komen maar juist vanaf 6 uur is het zo leuk. Dan wordt alle vis verkocht aan de bedrijven. Een drukte van jewelste. Stiekem zijn we toch de markt opgelopen om 6.30 . Tot een agent ons zag en ons wegstuurde. Toen hij de hoek om was zijn we er weer op geglipt maar na een half uurtje imagewandelen tussen enorme en bizarre vissen kwam agent 2. Die hield ons een briefje voor in het Engels , not allowed for 9 oclock. Omdat hij gezellig met ons mee liep hebben we uiteindelijk de markt maar verlaten.
De sumoworstelaars zitten ook in een wijk, die trainen in een sportschool. Ook daar hing een briefje op de deur, no Looking. Toch stiekem naar binnen natuurlijk maar er was niemand behalve de sumo mat. Jammer, had ze graag gezien.image
En zo hebben we gelopen en gelopen, de enorme drukke shopwijk waar het hilarisch is om te zien hoe druk het is met overstekende mensen. HEt Ueno park, waar we zomaar Leonie en Annie tegen kwamen, hoe bestaat het in zo ‘n stad. Het fotografie museum waar een mooie expositie was van een fotograaf uit 1880, die als liefde bergen had. Uiteraard het imagebiermuseum van Yebisu, waar geproefd kom worden. Tempels, bloesem die bijna is uitgebloeid maar waar we soms nog hele mooie bomen van tegen komen. Tokyo heeft het allemaal en je kunt je dagen vermaken.
Aangezien het mijn verjaardag was gisteren hadden Leonie en ik een paar weken geleden afgesproken om te gaan eten. Leo loopt namelijk een wedstrijd van 264 km op 19 april. En zo imagegeschiedde, je stapt een gebouw in, neemt de lift, stapt uit en staat in een restaurant. Zo kwamen we terecht in wel een heel leuk restaurantje. Niemand sprak Engels en de kaart was in Japans. Met behulp van onze buren hebben we de halve kaart besteld. Heerlijk en erg gezellig. Toen we met snorren, slingers en een kroon eindigden was de hilariteit onder de Japanners groot en zo werd ik toegezongen door het halve restaurant. Wat een goed idee om mijn verjaardag in Japan te vieren! Vandaag een dagje zen rond de tempels van Kamakura en een enorm boeddhabeeld. Een mooie wandeling van 1.5 uur op de trails rond de tempels.
Next stop Nagano, eindelijk een keer met de shinkansen, de bullettrain!

Posted in Reizen | 2 Comments

Martine Hofstede tikt de 50 aan

Aangezien Martine vaak van huis is, ben ik aangenomen als webondersteunster.
Vandaag heb ik besloten om zonder toestemming te vragen, haar via haar website in het zonnetje te zetten..

Martine Van harte gefeliciteerd met je verjaardag.
50 years young and still so strong…!! Een kleine Ode voor iemand die voor vele een inspiratiebron is. We zijn benieuwd wat je ons in de komende jaren zal meegeven aan inspiratie, kracht, en passie voor het leven.


Liefs Clau

 

Posted in Geen categorie | 2 Comments

Je gaat lopen en neemt mee….

Vandaag heb ik mijn tas ingepakt om morgen te vertrekken naar Japan. Grappig hoe het niet zo heel veel uitmaakt wat je meeneemt tot je met de lijst van verplicht materiaal en niet verplicht materiaal komt voor de wedstrijd . dat is namelijk wel heel belangrijk. dat moet goed zijn, prettig zitten, compleet zijn en ook mooi zijn.

De weersomstandigheden daar kunnen erg grillig zijn, van zon en 20 graden tot zeer waarschijnlijk onder nul in de nacht. Verder kan het erg spoken qua regen en wind. De berg ligt geïsoleerd en dus heeft de regen en wind vrij spel. kortom, je moet voorbereid zijn op alle weersomstandigheden . Vandaag heb ik een prachtige nieuwe  Salomon set kleding opgehaald bij Scarabee. Ontzettend mooi en functioneel, een paar nieuwe producten om te imagetesten ( zoals de waterafstotende overhandschoenen). we hebben natuurlijk samen de kleur en set uitgekozen maar het moet gezegd worden, de jongens van scarabee hebben smaak. de logos zijn er prachtig opgezet, stylish en niet schreeuwerig. Ik hou ervan. Wat er ook gebeurt, aan de spullen kan het niet liggen.

Dan het tweede deel. Wat neem ik mee qua eten. Stiekem hoop ik natuurlijk gewoon op iedere post een sushi bar te vinden. Er zijn op een aantal posten noodles heb ik gelezen maar laat ik het lot niet tarten en zorgen dat ik genoeg bij me heb.

Dus repen, de. cliffbars vind ik erg lekker en zijn zeer voedzaam (15 stuks). imageGu gelletjes , uiteraard de espresso love. Een aantal zakjes ors voor wat extra zouten en als sportdrank de gu tabletten. Weegt niets, makkelijk en lekker. Wat extra energie tabletten voor de andere smaak van herbalife. En dan nog wat gums van GU  in 2 smaken.  Er zijn om de 10 a 15 km posten met soms een uitschieter naar 20 km. Dit moet dus wel genoeg zijn Qua eten.  Ook kan ik op 80 km een tas achter laten dus ik hoef niet alles tegelijk mee te nemen. Verhongeren zal ik niet, en qua kleding is het ook op en top. Nu de rest nog.

 

Posted in UTMF | 2 Comments

Het parcours van de Ultra Trail Mount Fuji – mag het ietsje meer zijn?

Het heeft lang geduurd maar sinds eind maart is pas officieel het parcours van de UTMF bekend. Het is een heel gedoe geweest voor de organisatie. Het is namelijk zo dat men geen toestemming wilden geven voor een deel van het national forrest waar doorheen gaat.
utmf_time_tableNa veel gepraat is er uiteindelijk besloten om de route om te draaien zoals het in de eerste editie was. De editie van verleden jaar (2de editie) was de bedoeling maar dat is nu dus gewijzigd. Aangezien je nu een stuk langs een weg schijnt te moeten en daar verkeer is wilde men dat dat deel in de nacht zat. Dus is heel de route veranderd. utmf_map_l
Het heeft allemaal lang geduurd omdat de organisatie de zaakjes nu vast wilde leggen zodat ze niet ieder jaar dit gezeur hebben en zo de UTMF in de toekomst veilig stellen.
Hoe dan ook, de route is bekend en het is iets meer geworden. 169 km en 9478 hoogtemeters. Wie kijkt er nog op een paar km als je 100 mijl gaat lopen zullen ze wel gedacht hebben. Godallemachtig.
Ondertussen zijn de kaartjes geplastificeerd en kijk ik er zo eens naar en zakt het langzaam in mijn systeem.
Over 2 weken weet ik ongeveer de tijden van de cutoff times, de plekken waar je eventueel kan liggen. Je mag namelijk alleen maar op 4 posten een powernap nemen zou je dat willen, niet in het wild. De plekken waar ik noodles kan eten en waar de bus kan komen. Het ziet er allemaal erg goed georganiseerd uit.
utmf_elevation_l

Het hoogte profiel is bijzonder. Uiteindelijk ga je niet perse heel hoog maar vooral vaak omhoog en omlaag. Dat maakt dat het veel hoogtemeters zijn.
Een andere uitdaging gaat het weer worden. Het kan heel koud zijn rond Mount Fuji, tot onder nul in de nacht. De wind heeft daar vrij spel omdat de berg geïsoleerd ligt. Ik voorzie veel kleine japannertjes achter mijn brede rug, want waarschijnlijk ben ik wel wat groter dan de gemiddelde Japanner.
Maar goed, kou is iets waar je je op kunt kleden. daar moet het niet aan liggen. Het is nu echt aftellen. De 60 km van Limburg zijn goed verteerd, wel wat spierpijn in de benen maar al met al valt het niet tegen. Alleen nog even 109 km en 8000 hoogtemeters meer lopen en de UTMF zit in de pocket. (‘kuch’)

Posted in Trailrunning, UTMF | 1 Comment

Limburgs zwaarste, 60 km lopen, eten en bijkletsen

Na de 41 km verleden week wilde ik voor ik naar Japan ga nog een 60 km loop proberen. DSC_0050Grote stappen, in de voorbereiding 2 x een 30/33 km loop, 1 x een 41 en op naar de 60.
Van 0 hoogtemeters de afgelopen 4 maanden naar 1400 in een 60 km.
Dat zou pijn gaan doen, maar pijn is een emotie …….uitschakelen enzo.
Samen met Nico op naar Limburg, Limburgs Zwaarste. Een prachtige fun run georganiseerd door willem en annemarie.
1010696_10152361637111520_322211339_nHet was bij de start al een weerzien met bekenden. Kon ik ook mijn soulmate weer even knuffelen. Het beloofde een mooie dag te worden.
Dit zijn de loopjes waar ik zo van hou. Weinig mensen, de mensen die er lopen zijn liefhebbers, geweldige posten, prachtige route en op de koop toe ook nog mooi weer.
De eerste 20 km liepen we in een treintje met z’n 4en, samen met Mirjam en Judith. Veel bijgekletst en uiteindelijk zijn we elkaar bij een post kwijtgeraakt.
De posten waren zo goed dat we er niet weg kwamen. Heerlijke vlaaien, cola, vanillevla, zoutjes, wafels, ik heb in totaal wel een halve vlaai op (zo’n grote dan) DSC_0046
Bij post nummer 3 leek het wel een reünie, ik denk dat we er wel een half uur geweest zijn. Daar kwam de 60 en 80 km samen en op het moment dat ik er kwam waren er zoveel oude bekenden dat het wel een koffieuurtje leek. Met iedereen even bijgekletst en ondertussen een halve vlaai op. Maar goed, we moesten verder ondanks alle gezelligheid.
Weer even op gang komen en we liepen best lekker. Na 30 km kregen we af en toe een dip maar die verdwenen ook weer.
10155550_10152361607676520_2102050475_nHet parcours was prachtig, kronkelende paadjes, boomgaarden vol prachtige bloesembomen, Door weilanden, bos, akkers, een enkel dorpje, de glooiende heuvels van Limburg en zelfs een paar hele pittige klimmetjes. Hier en daar een stukje asfalt maar nooit storend. We zagen zelfs nog 2 herten ons pad passeren.485581_10152361618421520_617527554_n
Na 50 km begon alles stijver te worden maar het kon echt wel rotter voor de weinige lange afstanden in de benen.
Ik was ook het een en ander aan het uitproberen voor Japan. Zo heb ik getest of de flexibele Salomon waterflesjes echt functioneel zijn op langere dingen. Of ik de schoenen ga gebruiken die ik wil gebruiken. Mijn rugzak had ik zwaarder gemaakt om aan gewicht te wennen want ook daar heb ik maanden niet mee gelopen. Een goede test die me vertrouwen geeft in mijn keuzes v Japan.
Tussen de 50 en 60 hadden we het beide zwaarder, maar konden toch eigenlijk altijd blijven rennen (behalve de klimmen die we omhoog stappen). Alle pezen en spieren moeten weer wennen aan het klimmen en dalen. Grappig genoeg had ik minimaal last van mijn bovenbenen terwijl Nico brandende bovenbenen had. Daar komt waarschijnlijk de krachttraining om de hoek kijken.
DSC_0058Uiteindelijk kwamen we helemaal vol gegeten en tevreden aan na 61 km en 1400 hoogtemeters na iets meer dan 8 uur. DSC_0059Waarschijnlijk kun je er nog zeker een uurtje afhalen van de tijd die we op de posten hebben doorgebracht. Dat is dan weer de schuld van Willem want die zei voor de start dat we moesten genieten van Limburg en de posten. Dat hebben we maximaal gedaan. Het was ook weer zo heerlijk om met Nico samen te lopen! Was alweer lang geleden.
Na afloop hebben we nog met een groepje buiten in het zonnetje nagepraat met uiteraard een biertje. Een mooie dag en een prachtige en goed georganiseerde loop, ik hou van Limburg!

Posted in Trail Wedstrijden, Trailrunning | 4 Comments

Run Forest Run – een kruisje in je agenda

rhr

Er gebeuren mooie dingen in trailland. Zo ontstaan er heel snel veel nieuwe trails. Meestal georganiseerd door de echte liefhebbers.
Voor een wil ik graag een beetje pr maken en dat is Run Forest run. De eerste trailrun in Drenthe. Reden voor ons Westerlingen om eens die kant uit te gaan.
De organisator Winfried Bats is een gepassioneerde adventure racer en heeft zijn sporen in het organiseren al lang verdient. Zo organiseert hij al jaren een Adventure Race in Duitsland, de Harz. En geloof me, dat klopt tot in de puntjes en ga je door de mooiste gebieden van de Harz.
Op zondag 28 september 2014 wordt de eerste trailrun van de provincie Drenthe georganiseerd.  In de afwisselende natuur van Staatsboswachterijen Gieten en Borger is een mooie en gevarieerde route uitgezet. Ik ga in Mei of Juni de 50 km route lopen om te kijken of dat echt klopt.
Er zijn 3 afstanden, 12,5 , 25 en 50 km. Daarnaast is er nog een estafette afstand. En, heel leuk, een kidsrun die gratis is.
Kortom, voor iedereen een afstand. Hier kun je de routes zien.
De inschrijving kost voor de 50 km, 20 euro, voor de 25 km 17.50 en voor de 12,5 km 10 euro. Dat overzicht zie je hier.
Alle info lees je hier. Tot in Drenthe!

Posted in Trailrunning, Voorbeschouwingen Wedstrijden | 2 Comments